H. G.M. van der Zanden

Iets over mijzelf

Mijn naam is Henk van der Zanden, eigenlijk Henricus Gerardus Maria van der Zanden. Leeftijd: 63 jaar. Partner: 40 jaar gehuwd met Trix

Kinderen: Judith, Michiel en Jasper, allen uit huis. Kleinkinderen: Eline, Thijs (+), Femke, Vivian, Maaike.

Beroep: Coordinator bij het Leids Universitair Medisch Centrum en Adjunct directeur bij de Stichting Europdonor, beide op het gebied van stamcel(beenmerg)transplantaties. Tevens organisator en bestuurslid van Europdonor. Sinds kort met deeltijd FPU.

Hobby’s: oude muziek blokfluit ensemble, tekenen, fotografie, techniek (onder andere Wireless Alphen), lezen, concertbezoek, kleindochters oppassen; helpen opvoeden.

In de gemeenteraad: periodes 1984 - 1986 en 1996 – 2006.

Woonwerkverkeer naar Leiden

In 1973 ben ik met Trix en twee kinderen (2 en 0 jaar) in Alphen a/d Rijn komen wonen omdat daar een gezinswoning te huur was op fietsafstand van mijn werk in Leiden. Dat fietsen doe ik nog steeds, maar als je een dagje ouder wordt gaat dat wat moeilijker. Daarom heb ik toen ik 49 jaar werd een ligfiets aangeschaft. Dat had ik 10 jaar eerder moeten doen. Door de verminderde luchtweerstand gaat het 20% gemakkelijker!

Plaatselijke politiek

In Alphen rolde ik meteen in de plaatselijke politiek. De groei van Alphen, de infrastructuur en het landschapsschoon van de open polders boeiden mij en waren een uitdaging voor een goed evenwicht. Met de PSP, PPR , D’66 en de “onafhankelijken” is toen Progressief Alphen opgericht en haalde 3 zetels bij de gemeenteraadsverkeizingen in 1974. Ik ben altijd min of meer aktief gebleven in de politiek. Volgens mijn vrouw ben ik getrouwd met de politiek, maar dat ontken ik steevast. “Werk met je gaven”, “arbeid adelt” en “adel verplicht” vormen mijn motto. Omdat ik solidariteit met de onderdrukten en minder getalenteerden van groot belang vind, zet ik mij in voor meer gelijke kansen en indien nodig afgedwongen gelijkheid in de samenleving. Ik ben bestuurslid geweest van het Anti Discriminatie Bureau Midden-Holland, een meldpunt voor antidiscriminatie. Nu nog bestuurslid van de fietsersbond en van het Landschapsfond Alphen aan den rijn en omstreken.

Visie voor Alphen aan den Rijn

Binnenkort raakt Alphen volgebouwd en Nederland groeit niet meer. Er moet dan gezorgd worden dat er een zo goed mogelijk evenwicht is tussen het aantal arbeidsplaatsen en de werkende inwoners. De verkeersinfrastructuur is voldoende, mits ook bus, trein en fiets goed kunnen worden ingezet. De sociale infrastructuur, onder andere het verenigingsleven, verdient een flinke financiele injectie. Hetzelfde geldt voor kunst en cultuur.

Mijn speciale aandachtsgebieden zijn financien, (langzaam) verkeer en vervoer, stadshart, economische zaken en werkgelegenheid, personeel en organisatie, automatisering.

Vrije tijd

Alhoewel er weinig tijd overblijft, probeer ik met enkele andere Alphenaren mijn blokfluitspel op peil te houden door ensemble-spel van oude muziek. Dat doe ik al vanaf 1985, onder andere met Joyce Op ’t Eijnde. Per 2009 ook lid geworden van het Gildeorkest (nu Josarie-orkest). Toen ik in 1986 stopte met raadswerk, besloot ik tekenles te gaan volgen bij Chris Nobels in Expressie’70. Dat beviel mij zo goed, dat ik dat 8 jaar lang heb gedaan, ondanks de toenemende drukte in de politiek. De vakanties worden benut om al kamperend uit te rusten en een grote stapel Nederlandse litteratuur te lezen. Ook doe ik aktief aan doe-het zelven, zeker handig als je drie kinderen hebt die wel eens een beroep op je willen doen. Omdat ik voor mijn werk wel eens op pad ben, heb ik in mijn hele leven slechts vier vlieg-vakantiereizen gemaakt, waarvan de mooiste was die naar Indonesie om de bruid van een zwager op te halen.